Op 10 augustus 1925 ontwikkelde zich een windhoos die om ± 19.00 uur onze streek bereikte. Volgens ooggetuigen werd de houten standerdmolen op de Needse berg, die daar eeuwen had gestaan en die onderwerp van spookverhalen en volksvertelsels was, in enkele seconden omver geblazen.

In de dagen na deze stormramp werd het rampgebied bezocht door de koninklijke familie, waarbij Prins Hendrik de ravage op de Needse berg bekeek. Veel tijd heeft hij er niet voor vrijgemaakt. Na een korte blik op de vormloze massa deed hij de zaak af met de woorden: "Dat was een standerdmolen."

Reeds spoedig werd begonnen met de bouw van een nieuwe molen. Begin 1927 was de molen gereed.

De eerste pachter van de molen werd Hendrik Jan Varenhorst, uit het vierde geslacht Varenhorst op de Needse berg. Hendrik Jan en na hem zijn broer Herman Hendrik hebben het slechts kort op de nieuwe molen uitgehouden. Een volgende pachter liet het na een jaar ook afweten en daarmee was de geschiedenis van het koren malen op de Needse berg als beroepsbeoefening beëindigd.

De molen raakte in verval. De vereniging "De Hollandsche Molen" kwam in de problemen met het onderhoud en om afbraak te voorkomen werd de molen in 1943 door de gemeente Neede "om niet" overgenomen. Overdrachtsakte 5 januari 1944. In 1951/1952 werd de molen gerestaureerd en ingericht als houtzaagmolen. Met ingang van 1 april 1952 werd de molen voor die functie verhuurd aan H.A. Stortelder te Neede, doch hij heeft slechts enkele jaren op windkracht gezaagd. Ingaande 1 juni 1969 werd de firma Stortelder de huur opgezegd en raakte de molen opnieuw in verval.

In de jaren 1973-1974 en 1998-1999 werd de molen nogmaals gerestaureerd; de kosten van deze restauraties bedroegen respectievelijk ƒ 100.000,-- en f 730.000,-- .